Μαθαίνοντας την Αυτάρκεια… Μέρος 1ο

Φιλιππησίους 4:1-13

1 Γι’ αυτό, αδελφοί μου, αγαπητοί και επιπόθητοι, χαρά και στεφάνι μου, έτσι να στέκεστε στον Κύριο, αγαπητοί.

2 ΠΑΡΑΚΑΛΩ την Ευωδία, παρακαλώ και τη Συντύχη, να φρονούν το ίδιο εν Κυρίω. 3 Και παρακαλώ κι εσένα, γνήσιε σύντροφε, να τις βοηθάς, αυτές που συναγωνίστηκαν μαζί μου στο ευαγγέλιο, μαζί και με τον Κλήμη και τους υπόλοιπους συνεργάτες μου, των οποίων τα ονόματα είναι στο βιβλίο τής ζωής. 4 Να χαίρεστε στον Κύριο πάντοτε· θα [το] πω ξανά: Να χαίρεστε. 5 Η επιείκειά σας ας γίνει γνωστή σε όλους τούς ανθρώπους· ο Κύριος είναι κοντά. 6 Μη μεριμνάτε για τίποτε· αλλά, σε κάθε τι, τα ζητήματά σας ας γνωρίζονται στον Θεό με ευχαριστία διαμέσου τής προσευχής και της δέησης. 7 Και η ειρήνη τού Θεού, που υπερέχει κάθε νου, θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τα διανοήματά σας διαμέσου τού Ιησού Χριστού.

8 Τέλος, αδελφοί μου, όσα είναι αληθινά, όσα [είναι] σεμνά, όσα [είναι] δίκαια, όσα [είναι] καθαρά, όσα [είναι] προσφιλή, όσα έχουν καλή φήμη, αν [υπάρχει] κάποια αρετή, και αν [υπάρχει] κάποιος έπαινος, αυτά να συλλογίζεστε. 9 Εκείνα που και μάθατε, και παραλάβατε, και ακούσατε, και είδατε σε μένα, αυτά να κάνετε· και ο Θεός τής ειρήνης θα είναι μαζί σας.

10 Χάρηκα, μάλιστα, πολύ εν Κυρίω, ότι τώρα τέλος πάντων δείξατε να αναθάλλει η φροντίδα σας για μένα, για τον οποίο και φροντίζατε, όμως δεν είχατε την ευκαιρία. 11 Όχι ότι [το] λέω, επειδή βρίσκομαι σε στέρηση· δεδομένου ότι, εγώ έμαθα να είμαι αυτάρκης σε όσα έχω. 12 Ξέρω να περνώ με στέρηση, ξέρω και να έχω περίσσευμα· σε κάθε τι, και σε όλα, είμαι διδαγμένος, και να χορταίνω και να πεινάω, και να έχω περίσσευμα και να στερούμαι. 13 Όλα τα μπορώ, διαμέσου τού Χριστού που με ενδυναμώνει.

Μαθαίνοντας την Αυτάρκεια, Μέρος 1